Kleuren van de Friese Stabij
|
Kleuren van de Friese Stabij |
|
 |
De Stabij zien wij het meest in de kleur zwart met witte aftekening, ook wel zwartbont genoemd. Hierbij zijn alle aftekeningen toegestaan, waarbij in het wit schimmel of spikkels mogen voorkomen, zolang de poten en buik (overwegend) wit zijn. Ook een witte staartpunt is gewenst. Hoewel het geheel zwarte hoofd het meest wordt gezien, is ook een bles toegestaan. Het lichaam kan zowel overwegend zwart als overwegend wit zijn en alle variaties daartussen. |
 |
Een mantelhond is helemaal met een zwarte mantel bedekt, deze heeft wel een witte kraag, maar je ziet ze ook zonder witte kraag. |
 |
Een hond met platen, losse platen op een witte ondergrond |
 |
Een grotere bles op de kop (witte aftekening) |
 |
Een kleinere bles. |
 |
Een nog kleinere bles |
 |
Bruin met witte aftekening wordt ook bruinbont genoemd. Bij deze Stabijs zien we dezelfde kleurverdeling als bij zwart met witte aftekening. |
 |
Een bruinbonte hond met platen |
 |
Oranje met witte aftekening is ook een erkende kleur, die echter
vrijwel nooit voorkomt. Oranje is een andere kleur dan bruin, het is
dezelfde kleur als bijvoorbeeld bij de Kooikerhond. De kleur is al lang
niet meer gezien, maar in 2004 zijn er enkele pups geboren waarvan
sommigen denken dat ze oranje zouden kunnen zijn. De foto hiernaast is genomen op de officiële fokkersdag van april 2005 georganiseerd door de NVSW (Rasvereniging). Meer foto's van deze Oranje Stabij Genetisch heet deze kleur eigenlijk ‘sable’ en sable honden kunnen oranje geboren worden en dan weet je dus direct dat de honden oranje zijn, zoals bijvoorbeeld bij de Kooikerhond. Het komt echter ook voor dat sable honden zwart/wit geboren worden en dat de kleur in ongeveer anderhalf jaar in oranje verandert, zoals bij de Tibetaanse terriëren de Finse Lappenhond. Genetisch zijn dit dezelfde kleuren en het is nog niet duidelijk waarom dezelfde kleur zich zo verschillend kan laten zien bij de geboorte. Het zou kunnen dat doordat dit fenomeen niet bij iedereen bekend is, er in het verleden pups als driekleur zijn aangemerkt, terwijl ze feitelijk oranje waren. Over de kleur oranje bij de stabij bestaan verschillende theorieën bij fokkers en zijn de meningen verdeeld. Er zijn namelijk ook fokkers die denken dat deze kleur, als hij al ooit aanwezig was binnen het ras, inmiddels geheel verdwenen is. Voor een indruk van de kleur oranje laten we de onwikkeling hiervan zien bij een Finse lappenhond. |
 |
 |
Een driekleur (zwartbont met bruine aftekeningen aan poten en hoofd) is een niet-erkende kleur. Hoewel deze honden meestal wel een stamboom krijgen (met de vermelding “niet-erkende kleur”), mag er niet mee gefokt worden. Driekleur betekent dat een hond een tan-aftekening heeft, dezelfde aftekening als je bij bv een Rottweiler ziet. Driekleur komt zowel voor bij zwartbonte en bij bruinbonte honden. |
 |
In de allereerste standaard die werd opgesteld voor de stabij staan de kleuren zwartbont, blauwbont, bruinbont en oranjebont. Blauwbont noemen we tegenwoordig blauwschimmel. Blauw wordt in de huidige standaard niet meer vermeld. Is dat omdat deze kleur niet meer voorkomt? Nee, het ligt iets ingewikkelder dan dat. Er zijn verschillende zienswijzen over wat de kleur blauw nu eigenlijk is bij de stabij. Er wordt wel gezegd dat blauw is zoals het blauwgrijs dat we kennen van bijvoorbeeld de Duitse dog of bij raskatten zoals de Maine Coon. Wanneer men in de Friese volksmond echter van blauw spreekt, bedoelt men iets anders, namelijk dat blauw wil zeggen dat er in de vachtdelen waar geen zwarte platen zijn witte en zwarte haren dusdanig vermengd zijn, dat hierdoor een blauwachtig effect ontstaat. Hier gaat het dus om een bepaalde vorm van ticking of schimmel. Men zegt wel: ‘Wanneer je een bosje haar uittrekt, en je hebt net zoveel witte haren als zwarte, dát is blauw.’ Een blauwschimmel pup wordt geboren als zwart met witte aftekening en is voor kenners aan hele subtiele zaken te herkennen. Waar men dan naar kijkt is o.a.: de kleur van de voetzolen (welke steeds zwarter moeten worden van binnenuit naar buiten), kleine grijze vlekjes bij de tenen en voetjes en grijszweem vlekken op het lichaam. De grijszweem vlekken op het lichaam zijn echter niet voldoende indicatie. Bij onze Borke kon je deze zaken al jong zien en naarmate hij ouder wordt, verandert zijn kleur steeds meer. Als een blauwe hond ‘uit haar’ is dan verdwijnt de kenmerkende zwarte ondervacht en toont de hond gewoon zwartbont. Een blauwschimmel hond is net een kameleon, verandert steeds van kleur en wij verheugen ons erop de kleur van Borke verder te zien ontwikkelen, daar kenners zeggen dat hij blauwschimmel is. |
 |
 |
Bovenstaande informatie en foto’s konden wij verzamelen met dank aan Marjolein Roosendaal, sinds 1989 actief met het showen en later ook het fokken van de Stabij onder de kennelnaam ‘Van de Eenhoornleijn’ en een genetica expert van de NVSW (Nederlandse Vereniging voor Stabij- en Wetterhounen). Marjolein onderzoekt het voorkomen van de kleur oranje en is een liefhebster van de kleur blauwschimmel welke zij voor het ras probeert te behouden. Tevens dank aan de NVSW site voor informatie.
|
 |